Bankrun en bankierbonussen en de invloed van de non-verbale communicatie.
13 februari 2013
Show all

Toiletdames in opstand na financiële tegenvaller

10, 12 en zelfs 22 jaar hebben Janny, Hennie en Heidi met veel plezier de toiletten op Centraal Station Utrecht schoongemaakt. Maar onlangs kregen de toilet-juffrouwen ineens te horen dat ze een derde van hun salaris moeten inleveren. Onacceptabel, vinden ze. Dus lieten ze de remsporen en plasspetters gewoon eens een weekje zitten.

1e Column 2013 door Pauline van Aken en Hans le Pair

De Toilet dames krijgen dus een derde deel minder salaris als gevolg van een bedrijfsovername. Je snapt het al, SBS kiest de zijde van de 3 toiletdames die vanuit hun emotie vertellen hoe dit besluit hun raakt en omschrijven vervolgens vol overtuiging hoe nodig hun werkzaamheden zijn.

Hiertegenover staat een woordvoerster van het schoonmaakbedrijf, die maar liefst tot 5x toe alleen weet te vertellen dat ze “bij een overname moeten handelen volgens de CAO” (feitelijk onjuist, want een CAO geldt als minimum).

Met de uitspraak ‘Ik begrijp de emotie’, aan het begin van het item vooraf aan 5 x dezelfde riedel over de CAO door het item heen gemonteerd, toont de woordvoerster totaal nog geen inlevingsvermogen en zal ze met deze beperkte inhoud niet serieus genomen worden. De kijker zal zich terecht afvragen of de woordvoerster de 3 dames überhaupt wel heeft gesproken en daarbij zal ze het vuile werk van deze dames beslist niet eerder van dichtbij hebben gezien.

Stel dat de woordvoerster niet tot nauwelijks ruimte van haar werkgever heeft gekregen om inhoudelijk meer op de zaak in te gaan, maar ze wenst wel inlevingsvermogen te tonen,… hetgeen in deze kwestie zeer raadzaam is, dan is het aan de woordvoerster op zijn minst de taak om in dialoog te gaan met de andere partij, de toilet dames.

Van daaruit had ze dan zelf kunnen beslissen of ze wel of niet als woordvoerster naar buiten had kunnen en willen treden met deze zaak.

In haar non-verbale communicatie was namelijk duidelijk haar ongemak en nervositeit zichtbaar; gespannen mimiek en oogopslag en bij iedere uitspraak over de CAO kneep ze haar ogen dicht. Dat betekent dat ze niet achter haar eigen uitspraken stond. De woorden kwamen wel uit haar mond, maar ze wilde het liever niet zeggen.

Kortom gedwongen uitspraken.

Indien je achter de beslissing van de organisatie staat en als woordvoerster wenst op te treden met uitspraken waar je ook gevoelsmatig achter kunt staan, dan blijf het zeer verstandig om een zekere afstand te bewaren tussen jezelf als spreker en de organisatie, zeer zeker wanneer je met dit soort negatieve zaken te maken hebt. Spreek dus niet in de ‘wij-vorm’, maar spreek eerder over “het bedrijf ….. is van mening dat….”.

Omdat er bij deze zaak ‘Toilet dames in opstand’ sprake is van een rechtszaak, raad ik aan, zeer zeker in dit geval van slechte voorbereiding, geef liever geen commentaar dan onvoorbereid, ongeloofwaardig en ongevoelig commentaar.

Met andere, positievere, woorden: Je hebt als bedrijf (woordvoerder/woordvoerster) één moment om te reageren en jouw kant van de zaak te belichten, doe het dan ook secuur, vanuit inlevingsvermogen en bereid je heel goed voor, zowel inhoudelijk als in de vorm. Sta stil bij de wijze waarop je je boodschap wenst over te brengen en welke indruk je daarmee wenst achter te laten bij zowel de andere partij, de toilet dames in dit geval, als bij de kijker/luisteraar.

Wil je de uitzending van SBS 6 zien, klik hier.

Ben jij geboeid geraakt door dit artikel? Laat jouw reactie hieronder achter.

Wil jij jezelf meer boeiend, overtuigend met inlevingsvermogen presenteren, klik hier.

Delen